ANA SAYFA GÜNDEM EKONOMİ ŞİRKETLER ÖZEL HABER ANKARA RÖPORTAJ SAĞLIK VİDEOLAR
Bakan Yardımcısı trafik kazasında hayatını kaybetti
Bakan Yardımcısı trafik kazasında hayatını kaybetti
İstanbul için sağanak yağış uyarısı
İstanbul için sağanak yağış uyarısı
Brezilya’da silahlı saldırgan 17 yolcuyu rehin aldı
Brezilya’da silahlı saldırgan 17 yolcuyu rehin aldı
Hemşin’de festvial sona erdi
Hemşin’de festvial sona erdi
AB'den İngiltere'ye tepki
AB'den İngiltere'ye tepki

İsmail CİNGÖZ

ERMENİ DİASPORASI
24 Nisan 2019 Çarşamba

Her 24 Nisan geldiğinde aleni düşmanları bir tarafa; dost(!), müttefik(!) ve stratejik iş birliği(!) ilişkisi bulunan ülkeler dahi “Sözde Ermeni Soykırımı” iddialarını tekrar tekrar gündemlerine alarak Türkiye’yi uluslararası arenada suçlu ilan etmeye çalışmaktadırlar. Fakat 9 Aralık 1948 tarihinde toplanan Birleşmiş Milletler (BM) Genel Kurulu’nda 260 (III) sayılı karar ile kabul edilerek imza, onay ve katılıma açılarak, 12 Ocak 1951’de yürürlüğe giren “Soykırım Suçunun Önlenmesine ve Cezalandırılmasına Dair Sözleşme”[1] hükümlerine göre “Sözde Ermeni Soykırım” olayını tanıdığını beyan eden ülkelerin açıkça suç işlediği görülmektedir. Zira Birinci Dünya Savaşı’nın zorlu şartları karşısında 27 Mayıs 1915’te Osmanlı Hükûmeti tarafından çıkartılarak uygulanan Tehcir Kanunu veya resmî adıyla Sevk ve İskân Kanunu, BM’nin ilgili Sözleşmesi’nin 2’nci maddesinde kastedilen hususların amaçlanmadığı açık olarak bellidir.

1915 olaylarını ilk kez 22 Nisan 1965’te Uruguay’ın “soykırım” olarak tanımasının ardından Türkiye, günümüze kadar birçok ülke ile bazı ülkelerin eyalet ve özerk meclisleri tarafından sözde Ermeni Soykırımı suçlaması ile karşı karşıya kalmıştır. Fakat Sözde Soykırım ile Türkiye’yi suçlamaya cür’et eden ülkeler, mesnetsiz ithamlarıyla uluslararası Nefret Suçu işlemektedirler.

Birinci Dünya Savaşı’na Almanya safında giren Osmanlı Devleti; Hicaz-Yemen, Suriye-Sina-Filistin, Irak-Basra, Kafkaslar, Çanakkale ile Galiçya-Makedonya-Romanya cephelerinde dönemin süper güçleri savaşırken, cephe gerisinde düşmanla işbirliği içerisinde bulunan, masum sivillere saldıran ve terör eylemleri yapan Ermeni vatandaşlarına karşı Tehcir Kanunu’nu çıkartmak zorunda kalmıştır. Fakat Türkiye’yi suçlayan ülkeler bilmelidir ki, Ermenilere karşı tehcir uygulaması ilk defa 1915’te Osmanlı Devleti tarafından uygulanmamıştır.

Türklerin son kez geldiği Anadolu’da 1071 Malazgirt Zaferi’nden çok önce, Bizans İmparatorluğu döneminde de Ermenilerin tehcire tabi tutuldukları görülmektedir. Ülke güvenliği açısından tehlikeli görülmelerinden dolayı 565-1118 yılları arasında yaklaşık beş asır boyunca defalarca ve kitleler halinde tehcir uygulanan Ermeniler, yaşadıkları bölgeden zorla çıkartılarak; İstanbul, Bulgaristan, Makedonya, Trakya, Kıbrıs[2], Girit, Suriye, Lübnan ve Anadolu’nun bir çok bölgesine[3] yerleştirildikleri tarihi bir gerçektir.

Doğu sınırlarındaki Ermeni gücünü azaltmak ve Balkanlar bölgesindeki göçebe istilacılara karşı kullanılmak üzere Bizans tarafından göç ettirilen Ermenilerin, IV Mehmet zamanında Osmanlı Devleti’nde yaşanan Celali İsyanları esnasında ilk kez Bulgaristan’a göç ettikleri görülmektedir. Ama Osmanlı döneminde yaşanan göçlerin tamamının kendi istekleriyle gerçekleştiği tarihi vesikalarda kayıtlıdır.

Bizans tarafından uygulanan tehcir politikasıyla ilk dönemlerde Trakya ve dolayısıyla Bulgaristan coğrafyasına yerleştirilen Ermenilerin zamanla yerli Hristiyan unsurlar arasında asimile oldukları değerlendirilmektedir. Fakat günümüz demografik yapıları incelendiğinde son dönemlerde iskân edilen Ermenilerin ise asli kimliklerini muhafaza etmeyi başardıkları görülmektedir.

Geçmişe dönük tarihi süreç incelendiğinde Osmanlı Devleti’nin zayıflamasıyla birlikte Bulgaristan bölgesinin Ermeniler için bir üs merkezine dönüştürüldüğü ortaya çıkmaktadır. Zira 1853-1856 Kırım Savaşı’nda yenilen Osmanlı Devleti’nin Rusya ile imzaladığı Paris ve ardından Londra Antlaşmaları sonrasında Balkanlar coğrafyasında etkili olan Rusya’nın Pan-Slavist politikası, diğer etnik ve azınlık gruplar gibi Ermenileri de etkilemiştir. Kısa süre sonra yaşanan 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nı (93 Harbi) kaybeden Osmanlı Devleti, Balkanlarda ardı ardına çıkan isyanlarla mücadele etmeye çalışmıştır. Zira savaşın ardından imzalanan Ayastefanos Antlaşması ve sonrasında Berlin Anlaşması ile Ermeni meselesi artık uluslararası bir sorun olarak emperyalist devletlerin kullanacakları bir argüman haline gelmiştir. Çünkü Rusya ile İngiltere, Osmanlı tebaası Ermenilerini kendi çıkarları ekseninde kullanacakları bir unsur haline dönüştürmüştür.

Osmanlı tebaası azınlıkların ayrılıkçı örgütlenmelerinde misyonerlik faaliyetlerinin ayrı bir yeri vardır. Başta Amerika Birleşik Devleti (ABD) menşeili olanlar olmak üzere, Batı’nın birçok misyoner örgütü 19. yüzyılın üçüncü çeyreğinde yoğun bir şekilde Trakya bölgesi dahil Osmanlı topraklarında faaliyet yürütmüşlerdir. Misyonerler azınlıkları örgütleyerek Osmanlı Devleti’nden ayılmaları ve kendi bağımsız devletlerini kurmaları yönünde çalışmışlardır. ABD misyonerlerinin ise çalışmalarına ek olarak azınlıkları protestanlaştırmayı da ekledikleri ve Ermenilerin ise özel ilgilenilen etnik bir unsur olarak öne çıktığı görülmektedir.

1362’den itibaren başlayan fetihler ile 1396’ya kadar Bulgaristan’ın tamamını topraklarına dahil eden Osmanlı Devleti, yürüttüğü planlı iskân politikalarıyla bu coğrafyada Türk nüfusun yoğunluk kazanmasını sağlamıştır. Bu nedenle uzun yıllar milli amaçlı isyan yaşanmayan Bulgaristan’da Rusya’nın Pan-Slavist çalışmalarıyla 1870’lerden itibaren bağımsızlık hareketleri başlarken, Ermenilerin bu isyanlara destek verdiği görülmektedir. Bu destekleri Balkan Savaşları’nda da devam etmiştir. Fakat Birinci Dünya Savaşı’nda Osmanlı Devleti ile aynı safta yer alan Bulgaristan, Osmanlı sınırına yakın bölgelerdeki Ermeni vatandaşlarını iç kesimlere göç ettirmesi dikkat çekmektedir.

Birinci Dünya Savaşı’nın olağanüstü şartlar altında sürdürüldüğü bir zamanda daha önce birçok devlet tarafından bir uygulama olan “Tehcir Kanunu” çıkartmak zorunda kalmıştır. O günkü şartlar altında tehcir esnasında hayatını kaybedenler elbette olmuştur. 1918 yılında ise tehcire tabi olanların geri dönmelerine izin verilmiştir. Fakat geri dönenlerin büyük bir çoğunluğu eski ikamet yerleri yerine emperyalist devletlerin “Ermenistan Devletinin kurulacağı” vaadine inandıkları için Çukurova ve Güneydoğu Anadolu bölgelerine yerleşmeyi tercih etmişlerdir. Millî Mücadele ile Türklerin galip gelmeleri üzerine işgal kuvvetleriyle geri dönmek zorunda kalan Ermenilerin Kafkaslar bölgesine, Suriye, Lübnan, Avrupa ve Balkan ülkeleri ile Amerika kıtasına göç ettikleri görülmektedir[4].

Ortadoğu, Avrupa ve Balkan devletlerine giden Ermeniler yıllar içerisinde büyük çoğunlukla Amerika veya Ermenistan’a göç etmişlerdir. Bulgaristan nüfus sayımları incelendiğinde; 1881’de 3.440, 1922’de (Birinci Dünya Savaşı ve Millî Mücadele yıllarındaki Türk-Yunan savaşlarına bağlı olarak) 47.000, 1976’da 25.000, 2011’de ise 6.552 Ermeni bulunduğu görülmektedir[5]. Bulgaristan demografik yapısı içerisinde oldukça az olmalarına rağmen bütün dünyada olduğu gibi burada da Ermeni diasporası oldukça etkili durumdadır. Zira ortak (düşman) hedeflerinin Türkler olması bu etkiyi attırmaktadır.

4 Ekim 2010 tarihinde dönemin Türkiye Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan’ın Bulgaristan ziyaretinde bir araya geldiği Bulgaristan Başbakanı Boyko Borisov’un “Türkiye’ye vermiş olduğu AB desteğine” Bulgaristan Ermeni derneklerinin karşı çıkmalarının[6] geri planında Ermeni diasporasının Bulgar hükümetine baskı oluşturmak olduğunu anlamak zor olmasa gerek.

Diaspora Ermenilerinin bulundukları ülkelerde sayısal olarak az olmalarına rağmen, 1915 Olayları hakkında “Sözde Soykırım” iddialarındaki yoğun gayretleri ve milliyetçi gruplarla işbirliği içerisinde oldukları görülmektedir. Bu çalışmaların Bulgaristan’da da etkili olmasının bir sonucu olarak 27 Nisan 2015 tarihinde Bulgaristan Parlamentosu’nda yapılan oylama ile 1915 olaylarının “Toplu Katliam” adıyla kabul edilerek, “24 Nisan Kurbanları Anma Günü” ilan edilmiştir.

Sonuç Olarak;

Grek kültürü ve Hristiyanlığın Ortodoks mezhebine tabi Bizans yönetimi ile inanç ve kültür yönünden ayrışan Ermenilerin Gregoryen olmaları ve başta güvenlik açısında olmak üzere sorun kaynağı olarak görülmesi Bizans dönemi tehcirlerinin en önemli sebebi olmuştur. Bizans’tan sürekli baskı gören Ermeniler, Anadolu coğrafyasının Selçuklu ve Osmanlı idaresine girmesinin ardından dini inanç ve kültürlerini rahat bir şekilde yaşama imkânı bulmuşlar, zamanla devlet kademelerinde çok üst düzey görevler almışla, rahatça sürdürdükleri ticari faaliyetleri sayesinde toplumun en varlıklı kesimi haline gelmişlerdir.

Birinci Dünya Savaşı’nın sonuna kadar son iki yüzyılında sürekli savaş ve topraklarından çekilme halinde olan Osmanlı Devleti, bir de emperyalist devletlerin vaat ve kışkırtmaları nedeniyle isyan ve ayaklanmalara kalkışan azınlıklarla uğraş halinde olmuştur. Bu dönem Osmanlı Devleti’nin bütün vatandaşları için acılarla dolu bir dönem olarak tanımlanabilir. Başta asli unsur Türk Milleti olmak üzere her kesimin büyük can kayıpları yaşamış olmasına rağmen, uluslararası kamuoyunun emperyalist devletlerin de etkisiyle tarihi gerçeklerin göz ardı edilerek yalnızca Ermenileri mazlum kesimi olarak ele aldıkları görülmektedir.

İngiliz, Amerikan ve Rusya arşivleri açısından 1915 Olaylarının ve Tehcirin bir soykırım olmadığı açıkça görülmektedir. Hatta Ermenistan kendi arşivlerini uluslararası kamuoyunun, akademisyenlerin ve tarihçilerin incelemelerine açmamakta direnmektedir. Zira Ermenistan’ın ilk Başbakanı Ovanes Kaçaznuni’nin itirafları da Türklerin soykırım yapmadığının en büyük belgesidir.

Mondros Mütarekesi’nin ardından İngiliz İşgal Kuvvetleri tarafından Malta’ya sürgüne gönderilen Osmanlı asker ve bürokratları hakkında, Sözde Soykırım iddiaları nedeniyle 1919-1921 yılları arasında belge, doküman ve bilgi toplayan İngiliz Kraliyet Başsavcılığınca “Mevcut belge, doküman ve deliller Ermeni soykırımı iddiasıyla dava açmaya yeterli değildir. Yaşanılanlar bir savaş trajedisidir” denilerek yargılamaya mahal olmadığının ortaya çıktığı açıkça görülmektedir. Zira tehcir kararının asıl nüshalarının İngiltere’de olduğu bilinmektedir.

Dolayısı ile Türkiye hakkında alınan Sözde Ermeni soykırımını tanıma kararları hukuki olmaktan ziyade siyasi amaçlıdır. Çünkü Osmanlı Hükümeti tarafından alınan Tehcir Kararı, BM Soykırım Sözleşmesi hükümleri kapsamına göre soykırım tanımlamasına uymamaktadır.

       Osmanlı Devleti’nin zayıflaması ile başlayan toprak kayıpları Millî Mücadele döneminde İnönü Savaşlarına kadar devam etmiş ve her kaybedilen bölgede Türk-İslam nüfusu katliamlara ve her türlü insanlık dışı işkencelere ve tecavüzlere maruz kalmıştır. Günümüzde Türkiye nüfusunun %10’undan fazlasının sadece Bulgaristan coğrafyasından göç edenlerden oluştuğu göz önüne alınırsa diğer Balkan, Rumeli, Kuzey Karadeniz-Kırım, Kafkaslar ve Ortadoğu bölgelerinden göç ederek Anadolu’ya gelen Türk-İslam kesiminin esas soykırım mağduru kesim olduğu ortaya çıkacaktır.

Türkiye’yi soykırımla suçlayan ülkelerin soykırımlarla dolu kirli tarihleri de ayrıca dikkate alındığında haksız ve yalan yere Türkleri ve Türkiye’yi suçladıkları görülmektedir. Hatta en sonuncusu 1989’da olmak üzere defalarca Türk-İslam nüfusa asimilasyon uygulamış olan Bulgaristan’ın dahi Türkiye’yi “Ermeni Soykırımıyla suçlaması” tarih tarafından hayretle kaydedilmiştir.

       Bu arada önemli ve çok geç kalınmış olsa dahi; dış ülkelerde yaşayan Türklerin de Türkiye karar alıcı mekanizmaları tarafından yönlendirilmek suretiyle, en az Ermeni diasporası kadar eğitimli ve örgütlü olmaları gerektiği ortaya çıkmaktadır.

Zira Ermenilerin kadim dostu Fransa’nın, Başbakanı Emmanuel Macron’un 6 Şubat 2019’da 24 Nisan’ı Sözde Ermeni Soykırımını anma günü ilan ettiğini açıklaması, Ermeni diasporası ile kadim Türk düşmanlarının el ele hareket ettiklerinin bir göstergesi olarak orta yerde durmaktadır.

Son söz olarak; Hitler Almanya’sının soykırımına uğrayan Yahudilerin, Filistinlilere uyguladıkları soykırım ve tedhiş hareketlerine duyarsız ülkeler, Ermeni diasporasının yalan propagandalarının etkisiyle tarih boyunca hükmettiği her coğrafyada adalet timsali olan Türkleri ve Türkiye’yi soykırım yapmakla suçlamalarını da tarih yazacaktır.

Not: Sözde Ermeni Soykırımını tanıyan ülkeler; Uruguay, Kıbrıs Rum Kesimi, Arjantin, Rusya Federasyonu, Kanada, Yunanistan, Lübnan, Belçika, İsveç, İtalya, Vatikan, Fransa, İsviçre, Slovakya, Hollanda, Venezuela, Litvanya, Polonya, Şili, Bolivya, Çek Cumhuriyeti, Avusturya, Brezilya, Suriye, Bulgaristan, Lüksemburg, Paraguay, Ermenistan, Almanya. Bunların dışında; Amerika Birleşik Devleti’nin 44 eyaleti, Britanya’nın Galler, İskoçya ve Kuzey İrlanda ile İspanya’nın Bask ve Katalan özerk yönetimleri. Ayrıca gayri resmi olarak İran İslam Cumhuriyeti (Şah rejimi tanımıştı). (Kaynak: https://onedio.com/haber/1915-olaylarini-almanya-ile-birlikte-soykirim-olarak-taniyan-29-ulke-714070)

                   :

İsmail CİNGÖZ; Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişiler Uzmanı/M.Sc. – BULTÜRK Ankara Temsilcisi.

[1] Ayrıntılı bilgi için bknz. Uluslararası Hukuk ve Dışilişkiler Genel Müdürlüğü, Birleşmiş Milletler Sözleşmeleri, http://www.uhdigm.adalet.gov.tr/sozlesmeler/coktaraflisoz/bm/bm_11.pdf

[2] Bülent YILDIRIM; “Bulgaristan’daki Ermeni Komitelerinin Osmanlı Devleti Aleyhine Faaliyetleri (1890-1918)”, Türk Tarih Kurumu, İstanbul, 2014.

[3] Yalçın BAYER; “Bizans’ta da Ermeniler Tehcir Edilmiş”, Hürriyet, 14.02.2007.

[4] Halil ÖZŞAVLI; “Balkanlarda Ermeni Diasporasının Oluşumu ve Balkan Ülkelerinde Ermeniler”, Tarih Okulu Dergisi, Yıl 10, S. XXIX, ss. 357-376, Mart 2017.

[5] Halil ÖZŞAVLI; “Balkanlarda Ermeni Diasporasının Oluşumu ve Balkan Ülkelerinde Ermeniler.

[6] Kırcaali Haber; “Bulgaristan Ermenileri Türkiye’ye Verilen Ab Desteğine Karşı Çıktılar”, 06.10.2010.

 

Önceki sayfa   Sayfa başına git  
YORUMLAR
 Onay bekleyen yorum yok.

Küfür, hakaret içeren; dil, din, ırk ayrımı yapan; yasalara aykırı ifade ve beyanda bulunan ve tamamı büyük harflerle yazılan yorumlar yayınlanmayacaktır.
Neleri kabul ediyorum: IP adresimin kaydedileceğini, adli makamlarca istenmesi durumunda ip adresimin yetkililerle paylaşılacağını, yazılan yorumların sorumluluğunun tarafıma ait olduğunu, yazımın, yetkililerce, fikrim sorulmaksızın yayından kaldırılabileceğini bu siteye girdiğim andan itibaren kabul etmiş sayılırım.
 

Bu haber henüz yorumlanmamış...

FACEBOOK YORUM
Yorumlarınızı Facebook hesabınız üzerinden yapın hemen onaylansın...
TİCARİ HAYAT GAZETESİ
ARŞİV
ÇOK OKUNANLAR
YAZARLAR
Duran AKKAYA
Duran AKKAYA
KİRAZ, FINDIK, İNCİR, KAYISI ÜRETİMİNDE İLK SIRADAYIZ
Bünyamin ALTINTAŞ
Bünyamin ALTINTAŞ
ENFLASYON BEKLENTİLERİ ÜZERİNE
Nesrin ÖZOĞLU
Nesrin ÖZOĞLU
İNSANA CAN OLMAK
Seda TOLMAÇ
Seda TOLMAÇ
DOĞAYA MÜDAHALE EDERKEN YOK OLAN BİZLERİZ
Hatice TOPÇU
Hatice TOPÇU
EKOLOJİK DENGENİN BOZULMASI VE İNSANLIĞIN GELECEĞİ
Esra SARI
Esra SARI
SAĞLIKLI BESLENEMEME SORUNSALI
Oğuzhan SARI
Oğuzhan SARI
GERİ DÖNÜŞTÜR
Arda ÇELİK
Arda ÇELİK
İDEAL ROL MODELLER!
Şira Yıldız ASAN
Şira Yıldız ASAN
SADE YAŞAMAK- 2
Ömer AĞAÇLI
Ömer AĞAÇLI
7 NEFS, 7 AKIL MERTEBELERİ
Burcu ŞEN
Burcu ŞEN
Cilt bakımında yapılan hatalar
Av. Zeynep YETİŞGİN
Av. Zeynep YETİŞGİN
KARŞILIKSIZ ÇIKAN ÇEKTE ALACAKLININ HAKLARI
Mert Can DUMAN
Mert Can DUMAN
ÇİN ARTIK SERT OYNUYOR
R Bülend KIRMACI
R Bülend KIRMACI
ATATÜRK EN BÜYÜK İKTİSATÇIDIR -2
İsmail CİNGÖZ
İsmail CİNGÖZ
YENİ SAVAŞ SİLAHI: MÜLTECİLER
Mustafa YILDIZ
Mustafa YILDIZ
FAİL İLE FİİLİ ARASINDAKİ DENGE
Halil YATAR
Halil YATAR
YAZ SONUNDA GELDİ
Prof.Dr. Esat ARSLAN
Prof.Dr. Esat ARSLAN
KAYIKÇI DEĞİL "MEKTUP KAVGASI"
Gülçin KARLI İPEK
Gülçin KARLI İPEK
İLKLERİN KADINI SABİHA RIFAT GÜRAYMAN
Hicret TÜRKMAN
Hicret TÜRKMAN
KOMŞULUK ÖLMESİN
Hasan AKGÜL
Hasan AKGÜL
YEREL SEÇİMLER İÇİN BİR DEĞERLENDİRME
Ceren Tuğçe ÖZDEMİR
Ceren Tuğçe ÖZDEMİR
ENDİŞE VERİCİ!
Gamze Nur ERGİL
Gamze Nur ERGİL
BABA’YA İTHAFEN
Dursun ERKILIÇ
Dursun ERKILIÇ
LİBAS
Fatma Sena YAMAN
Fatma Sena YAMAN
SEVİNCİ ŞÜKÜR, ÜZÜNTÜSÜ SABIR
Serkan KUMDAKÇI
Serkan KUMDAKÇI
SEYRE DEVAM
Can Berk KANAT
Can Berk KANAT
DİŞİYİ KİŞİ YAPALIM!
Esra  YAZDIÇ DEMİR
Esra YAZDIÇ DEMİR
ŞALVARIYLA KÜRSÜYE ÇIKIYOR, AKADEMİSYENLERİN YAPAMADIĞINI YAPIYOR
Şahap YILMAZ
Şahap YILMAZ
İŞ PLANI NEDEN ÖNEMLİ?
Ali Asker DEMİRHAN
Ali Asker DEMİRHAN
YENİ TORBA KANUN TASARISININ VERGİ HÜKÜMLERİ
Mehmet GÖKTÜRK
Mehmet GÖKTÜRK
GERÇEĞİ HAKARET SAYMAK!
Abdurrahman SAĞKAYA
Abdurrahman SAĞKAYA
DEVLET HİZMET SATIN ALMALI
Oktay TAŞ
Oktay TAŞ
İŞİMİZ FİYAKA!
Cihangir TÜRKMEN
Cihangir TÜRKMEN
İHTİYAÇLARIM VE REFERANDUM
İsmet ORHAN
İsmet ORHAN
ÜÇ MUAMMADA... İLKLER NELER OLUYOR?
Sedat ERİŞ
Sedat ERİŞ
HALKIN BİLİNÇALTINDAKİ SORULAR-4
ÇOK YORUMLANANLAR
FACEBOOK'TA TİCARİ HAYAT
Ana Sayfa Gündem Ekonomi Şirketler Özel Haber Ankara Röportaj Sağlık
KünyeHakkımızda KünyeKünye İletişimİletişim FacebookFacebook TwitterTwitter Google+Google+ RSSRSS Sitene EkleSitene Ekle Günün HaberleriGünün Haberleri
Maxiva